เพียงแค่เธอยิ้ม หัวเราะ

แม้แดดร้อน ฝนพรำ หรือเหน็บหนาว

สำหรับฉันกลับสดชื่น สดใส

ความสุขในหัวใจเป็นพลังให้ก้าวเดิน

แต่หากวันใดเศร้าหมอง

เราสองไม่เข้าใจไม่พูดจา

เธอเฉยเมยเย็นชา

แม้ดวงอาทิตย์ทอแสงจ้า

ฟ้ากลับมืดหมองมัวหม่น

เพราะม่านน้ำตาที่เอ่อล้น

จากความทุกข์ทนที่ท่วมท้นหัวใจ

..

ดั่งคลื่นลมทะเล

แปรปรวนรวนเร

ดั่งจิตใจคน

..

ท้องฟ้าสว่างสดใส

คลื่นลมสงบอากาศเย็นสบาย

เพลิดเพลินจิตใจไม่ได้ตั้งตัว

จู่ๆเมฆตั้งเค้าฟ้าครึ้มฝน

คลื่นลมถาโถมโหมกระหน่ำ

คลื่นซัดสาดฝนตกพรำ

มัวเพลิดเพลินจึงเปียกปอน

โทษคลื่นลมทะเลมิได้

เราเองที่เพลิดเพลินจนลืมไป

ว่าทะเล..ย่อมแปรปรวน

..

..

night passed to day

only one thing was just pray

all my good time pleased be back again

..

when would  i pass through these suffered days

..

how  could i stop these tears 

..

why a girl always smile disappeared

..

i don’t know what i should do

..

there’s only one thing  i tell myself over and over

that is

“one can be stronger with each tear.”

happy anniversary to us

whatever has happened

.. i still love u ..

เพิ่งพลิกเปลี่ยนหน้าไปได้ไม่มาก

แต่ละวันผ่านไป.. ผ่านไป

เป็นเพียงวันธรรมดา.. เหมือนกันในทุกวัน

สำหรับคนหนึ่งคน

ในแต่ละหน้าปฏิทินที่พลิกผ่าน

จะมีกี่วันที่แสนพิเศษ.. ต่างจากวันธรรมดา

สำหรับฉัน

วันนี้.. สามสิบเอ็ดมกราคม

เป็นหนึ่งในวันที่แสนพิเศษ.. ในเล่มปฏิทินของฉัน

เพราะเป็นวันที่ .. เธอ.. มีความสุข

จึงเป็นวันที่ ..ฉัน.. มีความสุข

เพราะเป็นวันที่แสนพิเศษ.. ของเธอ

จึงเป็นวันที่แสนพิเศษ.. ของฉัน

.. ขอบคุณวันนี้ ..

ที่ทำให้มี ..เธอ.. บนโลกใบนี้

….

..

สุขสันต์วันเกิด

แด่เธอ.. ที่รัก

.. คนแปลกหน้า ..

.. คนรู้จัก ..

.. คนรู้ใจ ..

.. คนรัก ..

..

ทุกอย่างในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอน

ความสัมพันธ์ของคนก็เช่นกัน

.. ไม่แน่นอน ..

แรกเริ่มพบเจอ.. เป็นคนแปลกหน้า

เริ่มพูดคุยคบหา.. เป็นคนรู้จัก

เริ่มสนิทสนม.. เป็นคนรู้ใจ

เริ่มห่วงใยดูแล.. เป็นคนรัก

เริ่มห่างเหินห่างไกล.. เป็นคนแปลกหน้า

.. ความไม่แน่นอน คือ ความไม่แน่นอน ..

ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลงได้เสมอ

อาจเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น

อาจเปลี่ยนแปลงไปในทางที่แย่ลง

..

ขึ้นชื่อว่า .. ความสัมพันธ์ .. นั้น

ย่อมเป็นเรื่องที่เกิดจากคนสองคน

ความสัมพันธ์จะเปลี่ยนแปลงไปในทางใด

จึงขึ้นอยู่กับคนสองคน ไม่อาจเป็นไปด้วยคนเพียงคนเดียวได้

..

คนสองคนแรกเริ่มพบกันเป็นเพียงคนแปลกหน้า

ต่างคนต่างมีโลกส่วนตัวของตนเอง

โลกที่ต่างคนต่างไม่รู้จัก

โลกที่.. มีบางสิ่งคล้ายคลึงกัน

โลกที่.. มีบางสิ่งแตกต่างกัน

.. เมื่อเวลาผ่านไป ..

หากต่างคนต่างเปิดประตูโลกของตนเอง

ให้อีกคนได้เข้ามาทำความรู้จัก ได้เข้ามาเรียนรู้

จาก.. คนแปลกหน้า

เปลี่ยนเป็น.. คนรู้จัก

หลังจากได้เข้ามารู้จักโลกของอีกคน

หากรู้สึกดี รู้สึกชอบ รู้สึกพอใจ

ทั้งสิ่งที่.. คล้ายคลึง

ทั้งสิ่งที่.. แตกต่าง

ต่างคนต่างอยากเข้ามาเรียนรู้ในโลกของอีกคนบ่อยๆ

จาก.. คนรู้จัก

เปลี่ยนเป็น.. คนรู้ใจ

แล้วเมื่อวันหนึ่ง

ที่โลกของแต่ละคนขยับเข้ามาใกล้กัน

บางสิ่งบางอย่างในโลกของแต่ละคนเริ่มปะปนเข้าไปในโลกของอีกคน

ไม่มี.. โลกของฉัน

ไม่มี.. โลกของเธอ

มีเพียง

 .. โลกของเรา ..

เมื่อเวลานั้นมาถึง

จาก.. คนรู้ใจ

เปลี่ยนเป็น.. คนรัก

..

ความสัมพันธ์ของเราตอนนี้เป็นอย่างไร

มีเพียง .. ฉัน และ เธอ .. ที่ตอบได้

ฉันเองยังไม่แน่ใจ

แล้วเธอเล่าเป็นอย่างไร

..

สำหรับฉันตอนนี้

ได้เปิดประตูโลกของฉันให้เธอได้เข้ามารู้จัก เข้ามาเรียนรู้แล้ว

อย่างน้อยเธอจึงเป็น .. คนรู้จัก.. ของฉัน

ส่วนจะเป็น .. คนรู้ใจ .. หรือไม่

ขี้นอยู่กับเธอ

ว่าจะ .. รู้สึกดี รู้สึกชอบ รู้สึกพอใจ ..

สิ่งต่างๆที่อยู่ในโลกของฉันหรือไม่

..

สำหรับเธอตอนนี้

ฉันเป็น…

ฉันไม่แน่ใจ

บางครั้งรู้สึกเป็น.. คนรู้จัก

บางครั้งรู้สึกเป็น.. คนรู้ใจ

บางครั้งรู้สึกเป็น.. คนแปลกหน้า

..

บางที.. อาจเพราะโลกของเธอกว้างใหญ่ ลึกลับ ซับซ้อน

จึงเป็นฉันเองที่ยังไม่อาจทำความรู้จัก ไม่อาจเรียนรู้ทุกๆสิ่งในโลกของเธอ

หรือ

บางที.. อาจเพราะโลกของเธอมีหลายชั้น และแต่ละชั้นก็มีประตูของมัน

ฉันเองได้รับอนุญาตให้ได้เข้าไปทำความรู้จัก เข้าไปเรียนรู้เพียงชั้นนอกในโลกของเธอ

และฉันเองยังไม่ใช่คนที่เธออยากจะเปิดประตูบานถัดๆไปให้เข้าไปทำความรู้จัก เข้าไปเรียนรู้โลกทั้งใบของเธอ

หรือ

บางที.. ที่ๆฉันยืนอยู่ตอนนี้อาจเป็นเพียงหน้าประตูที่จะเปิดเข้าสู่โลกของเธอ

และฉันเองยังไม่เคยได้เข้าไปทำความรู้จัก เข้าไปเรียนรู้โลกของเธอเลย

..

ฉันไม่แน่ใจ

ฉันได้แต่คาดเดา

….

..

ราวตื่นจากฝัน แล้วพลันจางหาย

แม้หัวใจ ต้องการเหนี่ยวรั้งไว้เพียงใด

หากเมื่อเวลาผ่านไป จำต้องตื่นลืมตา

..

เวลาแห่งทุกข์ นั้นแสนยาวนาน

 หัวใจทรมาน ทุกข์ทนหนักหนา

อยากให้ผ่านพ้น เพียงชั่วพริบตา

หากแต่เวลากลับเชื่องช้า ไม่เหมือนดั่งใจ

..

เวลาแห่งชิวิตแท้จริงเท่ากัน

.. ไม่ว่าจะทุกข์ หรือ สุข ..

ดำเนินไปอย่างซื่อสัตย์ตามจังหวะขยับของเข็มนาฬิกา

หากแต่ที่รู้สึก แสนสั้นราวความฝัน หรือเนิ่นนานไร้กาลเวลา 

นั่นเพียงเพราะว่า เป็นเวลาในหัวใจ

….

..

ประโยคสั้นๆ ง่ายๆ

” ขอบคุณ..ที่ยังมีชีวิตอยู่ “

..

..

สามีภรรยาเที่ยวฉลองครบรอบแต่งงาน

ขับรถ..ภรรยาหน้าบูด..สามีหน้าบึ้ง

ทะเลาะกันด้วยสาเหตุที่ว่า

ภรรยาคิดว่าสามีไม่เต็มใจจะออกมาเที่ยวฉลองด้วยกัน

แต่แล้ว

เกิดอุบัติเหตุรุนแรง

ทั้งสองบาดเจ็บสาหัส

หลังการรักษาหมอแจ้งข่าวแก่ภรรยา

สามีของเธอเป็นอัมพาตครึ่งซีก

เธอยิ้มแล้วกล่าวว่า ” ไม่เป็นไร ขอบคุณที่ยังมีชีวิตอยู่ “

เธอ.. ยังมีโอกาสได้พบสามีของเธออีกครั้ง

เธอ.. ยังมีโอกาสยิ้มและได้รับรอยยิ้มจากเขาอีกครั้ง

เธอ.. ยังมีโอกาสบอกรักเขาอีกครั้ง

..

” ขอบคุณ..ที่ยังมีชีวิตอยู่ “

..

ทุกๆวันในตอนเช้าที่ตื่นขึ้นมา

เราทุกๆคนโชคดี

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสพบคนที่เรารัก

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสพูดคุยกับคนที่เรารัก

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสยิ้ม หัวเราะ ให้กับคนที่เรารัก

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสได้เห็นรอยยิ้ม และได้ยินเสียงหัวเราะของคนที่เรารัก

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสรักคนที่เรารัก

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสได้รับความรักจากคนที่เรารัก

.. แม้บางครั้งชีวิตจะมีความทุกข์ ความผิดหวังเข้ามาบ้าง ..

หากแต่เรา

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสได้พยายามอีกครั้ง

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสได้ทบทวนสิ่งที่ได้ทำ และแก้ไขสิ่งที่ผิดพลั้ง

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาสเรียนรู้ความทุกข์ เพื่อมองเห็นคุณค่าของความสุขที่มีอยู่

โชคดี.. ที่ยังมีโอกาส

โชคดี..

โชคดี..

..

” ขอบคุณ..ที่ยังมีชีวิตอยู่ “

..

..

สำหรับฉัน

” ขอบคุณ.. ที่ยังมีชีวิตอยู่ และ ได้พบกับเธอ “

บางคราร้อนอบอ้าว.. จนเหงื่อไหลไคลย้อย

บางคราเหน็บหนาว.. จนต้องขยับเคลื่อนไหวให้อบอุ่น

บางคราฝนตกพรำ.. จนเปียกปอนเฉอะแฉะ

..

.. อากาศ คือ ธรรมชาติ ..

ธรรมชาติไม่อาจควบคุมคาดเดาได้

ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

..

บางคน.. ชอบความสดใสของวันที่ดวงอาทิตย์ทอแสงจ้า

 แม้จะร้อน แต่รู้สึกกระปรี้กระเปร่าพร้อมทำกิจกรรมนอกบ้านมากมาย

บางคน.. ชอบความหนาวเย็น

แม้จะอากาศจะทึมๆไม่สดใส แต่เหมาะกับการนั่งสบายๆพักผ่อนหย่อนกายหย่อนใจที่บ้าน

บางคน.. ชอบฝนพรำ

แม้จะเฉอะแฉะไปบ้าง แต่รู้สึกชุ่มชื่นชุ่มฉ่ำ ต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่ม หอมกลิ่นดินกระทบฝนสดชื่น

..

.. อากาศ คือ ธรรมชาติ ..

ธรรมชาติไม่อาจควบคุมคาดเดาได้

ธรรมชาติเปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ

..

แม้ชอบอากาศร้อน.. ซักวันความเหน็บหนาวหรือความเฉอะแฉะต้องมาเยือน

แม้ชอบอากาศเย็น.. ซักวันความเฉอะแฉะหรือความอบอ้าวต้องมาเยือน

แม้ชอบฝนพรำ.. ซักวันความอบอ้าวหรือความเหน็บหนาวต้องมาเยือน

..

มิใช่แค่อากาศ

ทุกสิ่งล้วนเปลี่ยนแปลงผันแปรเสมอ ไม่อาจคาดเดาได้

หากเราเปิดหัวใจยอมรับความเปลี่ยนแปลง และมองหาสิ่งดีๆที่ซ่อนอยู่

..

อากาศร้อน.. ก็จะมาพร้อมความสดใสกระปรี้กระเปร่า

อากาศหนาว.. ก็จะมาพร้อมความเย็นสบายน่าเอนกายพักผ่อน

ฝนพรำ.. ก็จะมาพร้อมความเขียวชอุ่มแลดูสดชื่นชุ่มฉ่ำ

..

หากเราเปิดหัวใจยอมรับความเปลี่ยนแปลง และมองหาสิ่งดีๆที่ซ่อนอยู่

ความสุขในทุกๆวันของชีวิต ย่อมสัมผัสได้ไม่ไกล

ผู้คนมากมายผ่านไปมา

บ้างก็หยุดยืนดู..

บ้างก็เพียงแค่เหลือบมองแล้วเดินผ่านไป..

.. ชายหญิงชรายืนจับมือกัน จ้องมองไปที่ภาพวาดนั้น แล้วพูดรำพึงกันด้วยรอยยิ้ม 

ทั้งสองนึกถึงสถานที่ที่พบกันครั้งแรก และตกหลุมรักกัน

.. เด็กชายตัวน้อย จ้องมองไปที่ภาพวาดนั้น ด้วยแววตาแห่งฝันพร้อมรอยยิ้มระบายบนใบหน้า

เด็กน้อยนึกถึงสวนสนุกที่เคยเห็นในทีวี และหวังว่าซักวันหนึ่งจะได้ไปสัมผัสความสนุกนั้นด้วยตัวเอง

.. นักเรียนวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง เหลือบมองภาพวาดนั้น

แล้วเดินไปพลาง พูดคุยกันไปพลาง เพียงแค่รับรู้การมีอยู่ แต่ไม่ได้สนใจจะตีความหมายอะไร

.. หนุ่มนักธุรกิจสีหน้าเคร่งเครียด จ้องมองภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่งแล้วรีบเดินต่อไป

ในใจคิดว่า ภาพอะไรดูไม่เห็นรู้เรื่อง แถมราคาแพง ใครจะซื้อ ไม่เห็นคุ้มค่ากับการลงทุนเลย

..

ต่างคนต่างความคิด ต่างคนต่างจิตต่างใจ

..

แม้เป็นภาพวาดภาพเดียวกัน

เมื่อมองจากต่างคน ต่างสายตา ต่างความคิด ต่างความรู้สึก ต่างประสบการณ์

ภาพวาดภาพนั้นของแต่ละคน กลับต่างกัน

และแม้ว่าจะมองจากคนๆเดียวกัน หากแต่เวลาต่างไป ภาพๆนั้นอาจไม่เหมือนเดิม

.. ชายหญิงชรา เด็กชายตัวน้อย กลุ่มนักเรียนวัยรุ่น หนุ่มนักธุรกิจ จะมองเห็นภาพนั้นเป็นอย่างไร ..

สายตาที่จ้องมองคู่เดิม หากแต่ความคิด ความรู้สึก ประสบการณ์ ต่างไปตามกาลเวลา

ภาพที่เห็น.. ย่อมต่างไป

..

แล้วความหมายที่แท้จริงของภาพวาดนี้เล่าคืออะไร

.. ชายหญิงชรา เด็กชายตัวน้อย กลุ่มนักเรียนวัยรุ่น หนุ่มนักธุรกิจ ไม่มีใครสามารถบอกได้ ..

มีเพียงผู้เดียวที่รู้ความหมายที่แท้จริง

ผู้นั้นคือตัวจิตรกรผู้สร้างสรรค์ภาพวาดภาพนั้น

..

..

ภาพวาดabstract เปรียบเหมือนคนๆหนึ่ง

ผู้คนที่ผ่านไปมา เปรียบเหมือนผู้คนที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิตของคนๆนั้น

บ้างก็ได้คบหาเรียนรู้นิสัยใจคอกัน บ้างก็แค่พบปะแล้วผ่านไป

คนๆหนึ่งในสายตาของผู้อื่น ย่อมแตกต่างหลากหลาย

ดี.. เลว.. มีน้ำใจ.. เห็นแก่ตัว.. สุภาพ.. หยาบคาย.. ซื่อสัตย์.. คดโกง.. ใจดี.. โหดร้าย..

มากมายจนไม่อาจบรรยายได้หมด

..

ต่างคนต่างความคิด ต่างคนต่างจิตต่างใจ

..

เมื่อมองจากต่างคน ต่างสายตา ต่างความคิด ต่างความรู้สึก ต่างประสบการณ์ และ ต่างเวลา

ความรู้สึกต่อคนๆหนึ่ง ย่อมต่างกัน

..

มีเพียงผู้เดียวที่รู้ดีที่สุดว่าคนๆนั้นเป็นอย่างไร ผู้นั้นคือตัวคนๆนั้นเอง

..

..

ไม่ว่าใครจะพูดถึงเราว่าอะไรอย่างไร ไม่ว่าจะดี ไม่ว่าจะร้าย

.. คนที่รู้จักตัวเราดีที่สุด คือตัวเราเอง ..

ไม่เพลิดเพลินหลงไหลไปกับคำชื่นชม และไม่ท้อแท้หมดหวังไปกับคำว่าร้าย

.. คนที่รู้จักตัวเราดีที่สุด คือตัวเราเอง ..

สิ่งที่คิดว่าดีแล้วเชื่อมั่นทำต่อไป

สิ่งที่ไม่ดีที่ผิดพลาดไปเพียงแค่แก้ไขเริ่มต้นใหม่ไม่มีคำว่าสายเกินไป

.. คนที่รู้จักตัวเราดีที่สุด คือตัวเราเอง ..

..

..

4..

3..

2..

1..

เสียงอวยพรให้แก่กันดังขึ้นไปทั่ว

เสียงเพลงที่คุ้นหูถูกบรรเลงขึ้นอีกครั้ง

ท้องฟ้าที่เคยมืดมิดพลันสว่างไสวสวยงามด้วยพลุหลากสีสัน

บรรยากาศแห่งความสุขครั้งสุดท้ายของปีเก่าและครั้งแรกของปีใหม่เกิดขึ้นแทบจะพร้อมกัน

..

เป็นช่วงเวลามหัศจรรย์ที่น่ายินดี

..

โบกมือลาปีเก่าและทักทายปีใหม่ด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข

เป็นโอกาสของการเริ่มต้นของชีวิตอีกครั้ง

สิ่งเลวร้ายใดๆที่เคยผ่านเข้ามาในชีวิต ก็ฝากไปกับปฏิทินเล่มเก่า

แล้วเปิดปฏิทินเล่มใหม่ เตรียมจดสิ่งดีๆมากมายที่กำลังจะเกิดขึ้น

..

..

5..

4..

3..

2..

1..

Happy New Year นะ

..

ท่ามกลางเสียงอวยพรที่ดังขึ้นรอบตัว

..

ฉันอวยพรเธอเป็นคนแรกในใจ

มีความสุขมากๆนะ

ขอให้ทุกๆวันในปฏิทินเล่มใหม่ของเธอ เต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข